Uloga u projektu: Pisac
Praizvedba 30. april 2022. / Scena „Raša Plaović“
Produkcija: Narodno pozorište, Sterijino pozorje, Fondacija „Novi Sad – Evropska prestonica kulture“
Nagrade: “Raša Plaović” Vanji Ejdus za najbolje glumačko ostvarenje na svim beogradskim pozorišnim scenama u jednoj sezoni; „Zoran Radmilović” Vanji Ejdus za najbolje glumačko ostvarenje; za produkciju “Milan Minja Obradović” na festivalu Bucini Dani.
Predstava je uključena u selekciju preseka najreprezentativnijih srpskih predstava (showcase) u okviru Bitef festivala; uvrštena u listu najboljih predstava u 2022. godini u listovima NiN i Politika.
Spisak učesnika:
Režija JUG ĐORĐEVIĆ
Kompozitor NEVENA GLUŠICA
Dramaturg TIJANA GRUMIĆ
Scenograf ANDREA RONDOVIĆ
Kostimograf VELIMIRKA DAMJANOVIĆ
Koreograf DAMJAN KECOJEVIĆ
Scenski govor LjILjANA MRKIĆ POPOVIĆ
Saradnik etnomuzikolog DANICA KRSTIĆ
Producent JASMINA UROŠEVIĆ
Inspicijent SANDRA ROKVIĆ
Sufler DANICA STEVANOVIĆ
Lica:
Aleksija Rajčić VANjA EJDUS
Horovođe IVA MILANOVIĆ, NOVAK RADULOVIĆ
Hor: SARA RISTIĆ, NEVENA MILOŠEVIĆ, VERA ZEČEVIĆ, DANIJELA MILOŠEVIĆ, MLADEN LUKIĆ, GORAN MILOŠEVIĆ
Majstor svetla SRĐAN MIĆEVIĆ
Majstor maske MARKO DUKIĆ
Majstor pozornice ZORAN MIRIĆ
Majstor tona ROKO MIMICA, DEJAN DRAŽIĆ
KOSTIMI I DEKOR SU IZRAĐENI U RADIONICAMA NARODNOG POZORIŠTA
REČ DRAMATURGA
Aleksija Rajčić, glavna junakinja drame Đorđa Kosića, u svom životu nije imala mnogo izbora. Kao i druge žene kojima je okružena, a čiji životi predstavljaju model po kom se očekuje da funkcioniše i njen, u svetu ogrezlom u patrijarhat, Aleksijino je samo da ćuti i trpi. Životu koji je, i pre nego što je počeo, osuđen na nasilje, nemogućnost izbora, a samim tim i nemogućnost emancipacije ili sreće, alternativu predstavlja jedino – smrt. Kroz specifičan stilski zahvat u kom sve sporedne junake i junakinje sjedinjuje u muški i ženski hor, autor komada izdvaja Aleksiju i njeno iskustvo, time ih stavljajući u kontrapunkt sa depersonalizovanim akterima ove priče, odnosno društvom, koje na kraju i jeste najveća prepreka u potrazi ove žene za srećom i slobodom. Osim formalnog oblikovanja teksta, pisac se poigrava i jezikom, time vešto prikazujući potresnu životnu priču jedne žene koja izlaz iz začaranog kruga nasilja i konačnu slobodu, paradoksalno, pronalazi u zatvoru. Iako nas stil i jezik ove priče mogu navesti na pomisao da se ona odigrala pre izvesnog vremena, u nekoj bliskoj ili dalekoj, ali ipak prošlosti, ovakvim ženskim sudbinama nažalost svedočimo i danas. U 2021. godini u Srbiji je zabeleženo ukupno 20 ubistava punoletnih žena u porodično partnerskom kontekstu, kao i 16 pokušaja ubistava žena, a nije moguće utvrditi koliko žena umre od posledica dugogodišnjeg trpljenja nasilja. Mnoge od ovih žena prijavljivale su svoje nasilnike, ali ih sistem nije zaštitio. U takvom sistemu, koji je svakojak, a najmanje na strani žrtve, žene često ne vide drugi izlaz osim da ,,uzmu pravdu u svoje ruke.“
Tijana Grumić, dramaturškinja
